تهران، قلهک، خیابان دولت 09126845852

شارژ گاز هوای خشک

گاز هوای خشک یا زیرو ایر Zero Air گازی بی رنگ و بی بو است.این گاز را به نام هوای فشرده یا هوای صفر نیز می شناسند و با نام انگلیسی مخفف Z-Air نشان می دهند. این گاز در واقع همان هوای جو است که ما در آن زندگی می کنیم و نفس می کشیم اما به صورت فشرده، بدون رطوبت و ذخیره شده در کپسول است.

هوا را با روش های رطوبت زدایی از بخار آب پاکسازی می کنند به طوریکه حداقل رطوبت ممکن را داشته باشد و به اصطلاح خشک شود. این گاز مخلوط عمده ای از دو گاز نیتروژن و اکسیژن خواهد بود و وزن مولکولی آن 26 گرم بر مول محاسبه شده است.

در اصل این گاز از 20.5 درصد گاز اکسیژن و 79.5 درصد گاز نیتروژن تشکیل شده است. هوای خشک یا هوای فشرده چگالی برابر 0.0749 کیلوگرم بر متر مکعب دارد، نقطه ی جوش آن 194- درجه سلسویس اندازه گیری شده است. این گاز به حدی خود قابل اشتعال نیست اما چون درصد زیادی اکسیژن در ترکیب آن وجود دارد در شرایط خاص آتش می گیرد. گازهای دیگری از جمله متان (2.5 درصد) و هیدروژن (2%) نیز در ترکیبات هوای فشرده وجود دارندو ناخالصی ها و آلاینده ها نیز ممکن است در مقادیر ناچیز در آن وجود داشته باشند. ترکیب هیدروژن سولفید نیز در هوای فشرده در نشت یابی خطوط انتقال گاز کاربرد دارد.

هوای خشک به عنوان یک منبع گاز اکسیژن برای فرآیندهای اکسایش صنعتی تعریف شده است. گاز صفر یا زیرو برای واسنجی یا کالیبراسیون دستگاه های نظارت بر محیط زیست در اندازه گیری سطح گوگرد و نیتریک اکساید استفاده می شود. هوای خشک در مخلوط گازهای پزشکی نیز کاربرد دارد. این گاز به عنوان اکسید کننده در آشکارسازهای یونش شعله FID در سوانگاری یا کروماتوگرافی گازی استفاده می شود. از هوای خشک به همراه استیلن در طیف سنج جذب اتمی استفاده می کنند. هوای خشک به عنوان گاز تعادل یا گاز بالانس در طیف وسیعی از گازهای واسنجی یا کالیبراسیون استفاده دارد. گاز هوای خشک با خلوص بالا در آزمایشگاه های کنترل آلایندگی خودروها نیز استفاده می شود.

هوای فشرده یا زیرو ایر با مخلوط کردن اکسیژن خالص (حدود 20%) و نیتروژن خالص (حدود 80%) به‌ دست می‌آید. برای تولید هوای خشک آزمایشگاهی از اکسیژن و نیتروژن آزمایشگاهی با خلوص بالا و برای هوای خشک صنعتی از اکسیژن و نیتروژن صنعتی همچنین کمپرسورهای هوا استفاده می‌شود. (البته در این صورت دیگر هوای خشک نخواهد بود چرا که مقدار ناخالصی های آن به ویژه رطوبت در آن زیاد است). گاز هوای خشک نام های دیگر نظیر هوای مصنوعی، Zero Air یا Synthetic Air نیز دارد. روش پس خنک کاری، روش خشک کن سرمایشی، روش تراکمی، روش خشک کردن جذبی نفوذی و روش خشک کردن جذبی سطحی از جمله روش های تولید هوای فشرده ی خشک هستند.

از آنچه که هوای خشک درصد زیادی نیتروژن در خود دارد و گاز اکسیژن در آن رقیق شده محسوب می شود خاصیت اکسایش و اشتعال بالایی ندارد و خطر آتشگیری در آن جدی نیست. اما تمام نکات ایمنی در مورد حمل و نگهداری کپسول های گاز فشرده اعم از عدم غلتاندن روی زمین و عدم نگهداری در گرمای شدید و … صادق است و باید رعایت گردد. غلتاندن کپسول های گاز روی زمین سبب آسیب دیدن کپسول و نشتی گاز می شود و گرمای بیش از حد می تواند سبب انبساط گاز فشرده و انفجار کپسول ها شود. البته اگر گاز داخل کپسول آتشگیر باشد این خطر دو چندان خواهد شد.

کپسول های گاز هوای فشرده معمولاً بدنه ی طوسی و گلوئی سبز دارند.


به مشاوره نیاز دارید؟